ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[บุริมมะทิด] น. ทิศตะวันออก. (ป. ปุริมทิส).
[ปุบผะ] น. บุปผะ, ดอกไม้. (ป.; ส. บุษฺป).
ก. ทำให้ปลายข้างหนึ่งยกสูงขึ้น, เผยอขึ้นข้างหนึ่ง.
ก. ทำพิธีข่มชื่อศัตรูก่อนยกทัพ.
ก. ขอให้ยกโทษให้เมื่อตัวเองรู้สึกผิด, ขอษมา ก็ใช้.
ก. ยกชูหุ่นขึ้นให้แสดงกิริยาท่าทางไปตามบทบาท.
(ปาก) ก. ยกให้มีตำแหน่งสูงขึ้นแต่มักมีอำนาจน้อยลง.
(กลอน) ก. ยก; ถือ เช่น ทายธนู ว่า ถือธนู.
ก. บอก, กล่าว; ยกขึ้นเทินหัว. (แผลงมาจาก ทูล). (ข.).
[เพฺรียก] ว. อาการที่ร้องมาก ๆ อย่างนกร้อง.
ก. เริ่มทำนา, ยกออกจากบ้านไปอยู่นาเพื่อทำนา.
น. ขั้นบันไดชนิดที่ชักขึ้นลงหรือยกไปมาได้, ลูกกระได ก็ว่า.