ค้นหา "ธ.ร." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 645 รายการ

น. พญานาค. (ป. อุรค + ส. อินฺทร)

[กุระระ, กุรุระ] (แบบ) น. นกเขา, แปลว่า เหยี่ยว ก็มี เช่น แม่กุรร์จาปน้อยหาย แลนา. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป., ส. กุรร).

(กลอน) ว. งามอ้อนแอ้น, เขียนเป็น อรรแถ้ง ก็มี เช่น พระองค์กลมกล้องแกล้ง เอวอ่อนอรอรรแถ้ง. (ลอ).

น. แส้ที่ทำด้วยขนหางจามรี เป็น ๑ ในเครื่องเบญจกกุธภัณฑ์.

[ทันตะ-] น. แพทย์ผู้มีหน้าที่ตรวจรักษาโรคทางฟัน เหงือก ขากรรไกร และโรคภายในช่องปาก.

น. ผู้หญิง เช่น รฦกกระลาศรี เสาวภาคย กูเออย. (กำสรวล).

น. กระแชง เช่น หลังคากันแซง. (พงศ. ร. ๓/๘).

น. ยอด เช่น กุฎาธารธาษตรี. (ยอพระเกียรติ ร. ๒).

[-หฺวา] น. เรียกแพรชนิดหนึ่ง. (พงศ. ร. ๓).

[จะดุระ] (กลอน) แผลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่.

[ฉะเหฺนียน] น. ฝั่งนํ้า. (ข. เฉฺนร ว่า ชายฝั่ง).

(กลอน) ว. ไกล เช่น ทุรัศกันดาร. (ส.; ป. ทูร).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ