ค้นเจอ 809 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ท้องฟ้า, นภากาศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน

(สำ) ว. ที่ต้องตรากตรำทำงานหนัก มักหมายถึง ชาวไร่ชาวนา ซึ่งในเวลาทำไร่ทำนาหลังต้องสู้กับแดด และหน้าต้องก้มลงดิน.

ท้องแขวน

[-แขฺวน] ว. หิวจัด, มักใช้เข้าคู่กับคำ ท้องกิ่ว เป็น ท้องกิ่วท้องแขวน เช่น หิวจนท้องกิ่วท้องแขวน, ไส้กิ่วไส้แขวน ก็ว่า.

ข้าวตก

น. ข้าวที่หลงเหลืออยู่ในท้องนาหลังจากเก็บเกี่ยวแล้ว.

แน่นท้อง

ว. อึดอัดท้องเพราะกินอาหารมากเป็นต้น.

ปฏิสนธิ

(แบบ) ก. เกิดในท้อง, ถือกำเนิด. (ป. ปฏิสนฺธิ).

มวน

ว. อาการที่ทำให้รู้สึกปั่นป่วนอยู่ในท้อง.

ทุรัถยา

[-รัดถะยา] (แบบ) น. ทางไกล. (พงศ. เลขา).

วิศางค์

น. ๑ ใน ๒๐ ของเฟื้อง. (ส. วีศ + องฺค).

เสียด

ก. เบียดกัน เช่น เจดีย์ระดะแซง เสียดยอด. (นิ. นรินทร์); เสียบ, แทรก, แซง, เช่น สูงเสียดฟ้า; อาการที่รู้สึกอึดอัดหรือแทงยอกในท้องหรืออกเนื่องจากมีลมอยู่ ในคำว่า เสียดท้อง เสียดอก.

ตะวันยอแสง

ก. ลักษณะที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า แต่ยังเห็นแสงตะวันจับขอบฟ้าเป็นสีแดงเข้ม.

อินทรธนู

[อินทะนู] น. รุ้ง (แถบสีโค้งบนท้องฟ้า); เครื่องประดับบ่าอย่างหนึ่งเพื่อแสดงยศเป็นต้น; ชื่อลายขอบที่เป็นกระหนก.

กง

น. ปลามังกง. (ประถม ก กา ในจินดามณี).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ