ผลการค้นหา

ทุติยะ* *ทุติยะ *ทุติยะ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 468 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทุติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปสูติ

[ปะสูด] น. ประสูติ. (ป.; ส. ปฺรสูติ).

เผลอสติ

[-สะติ] ก. หลงลืมสติไปชั่วขณะ, ขาดสติไปชั่วขณะ.

ยุติ

[ยุดติ] ก. ตกลง, จบ, เลิก, เช่น เรื่องนี้ยุติแล้ว ไม่ต้องพิจารณาอีกต่อไป.

สุติ

น. การได้ยินได้ฟัง; ขนบธรรมเนียม; เสียง. (ป.; ส. ศฺรูติ).

อัปฏิภาค

[อับปะติพาก] ว. ไม่มีเปรียบ, เทียบไม่ได้. (ป. อปฺปฏิภาค).

กฤตย,กฤตย-

[กฺริดตะยะ-] (โบ; กลอน) ก. ทำ. (ส.).

ไชย,ไชย-

[ไช, ไชยะ-] ว. ดีกว่า, เจริญกว่า. (ป., ส. เชยฺย).

ไชยเภท

[ไชยะเพด] น. เด็กที่มีอายุแต่เดือนที่ ๑ ไป.

ตฤตีย,ตฤตีย-,ตฤตียะ

[ตฺริตียะ-] (แบบ) ว. ที่ ๓. (ส.; ป. ตติย).

ทวยะ

[ทะวะยะ] น. หมวด ๒, ส่วนทั้ง ๒. (ป., ส.).

ไทยทาน

[ไทยะ-] น. ของสำหรับทำทาน. (ป. เทยฺยทาน).

ธัญ,ธัญ,ธัญญ

[ทัน, ทันยะ-] น. ข้าวเปลือก. (ป. ธญฺ; ส. ธานฺย).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด