ค้นเจอ 226 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ช.ช."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คชาภรณ์

น. เครื่องประดับช้าง. (ป. คช + อาภรณ).

ชลาศัย

น. บ่อ, สระ, ทะเล; ปลา. (ส.; ป. ชลาสย).

บิกู,บีกู

น. ภิกขุ เช่น พราหมณ์ชีบีกูน้อยใหญ่. (อิเหนา). (ช.).

พืชคาม

[พืดชะ-] น. พันธุ์ไม้. (ป. พีชคาม).

ชคดี

[ชะคะดี] น. แผ่นดิน เช่น แลเนืองนองด้วยมนุษยชาติ เดียรดาษชคดี. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ป. ชคติ; ส. ชคตี).

พืช

น. เมล็ดพันธุ์ไม้, สิ่งที่จะเป็นพันธุ์ต่อไป, พืชพันธุ์ ก็ใช้. (ป. พีช; ส. วีช); พรรณไม้ที่งอกอยู่ตามที่ต่าง ๆ, พืชพรรณ ก็ใช้.

ชร,ชร-,ชร-

[ชฺระ-] เป็นพยางค์หน้าของคำที่ตั้งต้นด้วยตัว ช ในบทกลอน เช่น ชทึง เป็น ชรทึง.

ชลูกา

(แบบ) น. ปลิง, ชัลลุกา ก็ใช้. (ส., ป. ชลุกา, ชลูกา).

พันตู

ก. ต่อสู้ในตอนประชิดติดพันกัน เช่น โรมรันพันตู รบกันพันตู. (ช.).

รัชด,รัชด-,รัชต,รัชต-

[รัดชะ-] น. รชตะ, เงิน. (ส., ป. รชต).

จราก

[จะหฺราก] (กลอน) ก. ตรากตรำ, ทำให้ลำบาก, เช่น คล้องติดคชคลอคชทังป่าขับจากขัง แลเข้าจรลุงจรากจอง. (สมุทรโฆษ).

กะระตะ

(กลอน) ก. ขับม้าให้วิ่ง เช่น กะระตะอาชาชิงชัย. (อิเหนา). (ช. gértak).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ