ค้นเจอ 1,113 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชนผิวขาว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แม้ว

น. ชนชาวเขาพวกหนึ่งอยู่ทางเหนือของประเทศไทย เรียกตัวเองว่า ม้ง.

ละเม็ด

น. ชนชาวเขาจำพวกข่า อยู่ทางแคว้นสิบสองจุไทย.

วีรชน

[วีระชน] น. ผู้ที่ได้รับยกย่องว่ามีความกล้าหาญ.

ห้อมล้อม

ก. โอบล้อม, แวดล้อม, เช่น ฝูงชนห้อมล้อมดาราภาพยนตร์ชื่อดัง.

เศวตฉัตร

[สะเหฺวดตะฉัด] น. ฉัตรขาว ใช้เป็นเครื่องหมายแห่งความเป็นพระเจ้าแผ่นดินเป็นต้น. (ส. เศฺวตจฺฉตฺร ว่า ฉัตรขาว).

ปริสัญญู

[ปะริสันยู] น. ผู้รู้จักประชุมชนและกิริยาที่จะต้องประพฤติต่อประชุมชนนั้น ๆ ว่า หมู่นี้เมื่อเข้าไปหาจะต้องทำกิริยาอย่างนี้ จะต้องพูดอย่างนี้ เป็นต้น. (ป.).

สลายตัว

ก. เปลี่ยนสภาพ เช่น ยาบางชนิดสลายตัวในน้ำ; อาการที่ฝูงชนซึ่งรวมตัวกันเพื่อประท้วงเป็นต้นแล้วต่อมาได้แยกย้ายกันไป เช่น กลุ่มชนที่มาประท้วงได้สลายตัวไปหมดแล้ว.

กลดกำมะลอ

น. ร่มชนิดหนึ่ง พื้นขาวโรยทองเป็นเครื่องยศ.

ขนเพชร

น. ขนสีขาวที่ขึ้นแปลกเป็นพิเศษ มีลักษณะยาวกว่าปรกติ.

ข้าวสาร

น. ข้าวเปลือกที่สีซ้อมจนเหลือแต่เมล็ดขาวดีแล้ว.

จาด

น. สีขาวใช้ทาฝาเรือนและอื่น ๆ.

เต้าหู้ยี้

น. อาหารเค็มของจีน ทำด้วยเต้าหู้ขาวหมัก. (จ.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ