ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ทะเวด] น. การครํ่าครวญ, ความลำบาก. (ส.).
การที่ได้ของมีค่ามาแต่ไม้รู้คุณค่าของสิ่งนั้น
สำนวน
ที่มา แนวคิดต้นกำเนิดจากหนึ่งในนิทานอีสป
น. ส่วนของวัน. (ป.).
ก. เริ่ม. (ป.).
[กะ-] (แบบ) น. ลิง เช่น ทรงพาหะองคต กปิยศโยธิน. (พากย์). (ป., ส.).
น. คนเลี้ยงช้าง, หมอช้าง, ควาญช้าง. (ป. คช + อาชีว).
[ชักคะ-] (แบบ) น. แผ่นดิน เช่น ชัคสัตว์เสพสำราญ รมยทั่ว กันนา. (ตะเลงพ่าย). (ป. ชค).
[-รัด-] น. ดิรัจฉาน, สัตว์เดรัจฉาน. (ป. ติรจฺฉานคต ว่า สัตว์มีร่างกายเจริญโดยขวาง).
[ปาจะรี, ปาจาน] น. อาจารย์ของอาจารย์. (ป.; ส. ปฺราจารฺย = ปฺราคต + อาจารฺย).
น. คนเลว, คนโซ. (จ. กุ๊ย ว่า ผี).
[-เหฺลียง] น. ชื่อเหล้าจีนชนิดหนึ่ง. (จ.).
น. หมอ, ครู, ซินแส ก็ว่า. (จ. ซินแซ).