ค้นเจอ 909 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จิกกิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ธาตุหนัก

[ทาด-] ว. ที่ต้องกินยาถ่ายมาก ๆ จึงจะถ่าย.

น้ำมนต์,น้ำมนตร์

น. นํ้าที่เสกเพื่ออาบ กิน หรือ ประพรมเป็นต้น ถือกันว่าเป็นมงคล.

ปริภุญช์

[ปะริพุน] ก. กิน. (ป., ส.).

ผลับ

[ผฺลับ] ว. เร็ว; เสียงอย่างเสียงสุนัขกินนํ้าข้าว.

ผิดสำแดง,ผิดสำแลง

ก. กินอาหารแสลงไข้ ทำให้โรคกำเริบ.

พอเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง

(สำ) ก. พอมีกินมีใช้, พอเลี้ยงตัวได้.

ภุกต,ภุกต-,ภุกต์

[พุกตะ-] ว. ซึ่งกินแล้ว, ซึ่งครองแล้ว. (ส.; ป. ภุตฺต).

ภุต

[พุด] ว. ซึ่งกินแล้ว, ซึ่งครองแล้ว. (ป. ภุตฺต; ส. ภุกฺต).

มอมเหล้า

ก. ล่อให้กินเหล้าจนเมาครองสติไม่ได้.

ยาเบื่อ

น. ยาพิษเป็นต้นที่กินแล้วทำให้เมาหรือตาย.

รังนก

น. รังของนกอีแอ่นชนิดหนึ่ง เมื่อแช่นํ้ามีลักษณะคล้ายวุ้น กินได้.

รุมไข้

ก. เอายาให้คนไข้กินเพื่อไม่ให้ตัวร้อนจัดหรือเย็นจัด.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ