ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ผู้มีพระจันทร์เป็นปิ่น คือ พระอิศวร. (ส.).
น. ดวงจันทร์ที่ยังมองเห็นได้ในท้องฟ้าเวลากลางวัน.
น. พระจันทร์. (ส. ตโมหร ว่า ผู้คลายความมืด).
น. พระจันทร์. (ส.; ป. นิสากร).
[บอริมาด] น. พระจันทร์เต็มดวง.
น. การที่พระจันทร์พ้นจากเงาโลกโดยสิ้นเชิง เมื่อมีจันทรุปราคา.
น. วันกลางเดือนนับตามจันทรคติ คือวันที่พระจันทร์ขึ้นเต็มดวง.
[-คฺราด] (ปาก) น. “การกลืนดวงจันทร์” ตามความเข้าใจของคนโบราณที่เชื่อว่าพระราหูอมดวงจันทร์, จันทรุปราคา ก็เรียก. (ส.).
[สะตะพิดชะ, สะตะพิสัด] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๔ มี ๔ ดวง เห็นเป็นรูปทิมทองหรือมังกร, ดาวพิมพ์ทอง หรือ ดาวยักษ์ ก็เรียก.
น. ดาว; แสงกระจาย, โดยมากใช้ว่า ประกาย. (ข. ผฺกาย).
น. ดาวผลคุนี. (ป.; ส. ผลคุนี). (ดู ผลคุนี).
น. ผู้เกิดจากดาวภรณี คือ พระราหู. (ส.).