ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. มีรูปงาม (มักใช้แก่ผู้ชาย).
[ละ-] ว. งาม เช่น นวลลออ เอี่ยมลออ. (ข.).
ว. เรือง, งาม, สุกใส, มักใช้ เรือง.
ว. ไพเราะ, เสนาะ; งาม. (ป.; ส. วลฺคุ).
ว. ไม่ตํ่า, ดี, งาม, น่านับถือ. (ป., ส.).
[กะวิน] (โบ) ว. ดีงาม เช่น ใครกวินซื่อแท้. (แช่งนํ้า). (ทมิฬ แปลว่า งาม).
[สะยิ่ว] ก. ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดแสดงความไม่พอใจหรือเบื่อหน่าย ในคำว่า สยิ้วหน้า สยิ้วพระพักตร์.
ว. งาม เช่น นงราม; ปานกลาง, พอดีพองาม, เช่น มีพิหารอันราม มีพระพุทธรูปอันราม. (จารึกสยาม).
[สุบพฺระ-] ว. ส่องแสง, สว่าง; งาม, สดใส; ขาว, ผ่อง; บริสุทธิ์ไม่มีตำหนิ เช่น ศุภรทนต์ คือฟันงาม. (ส. ศุภฺร).
[กันละยานี] น. นางงาม, หญิงงาม. (ป., ส.).
ก. ถอนผมที่ไรออกเพื่อรักษาไรผมให้งาม.
[คุนนะ-] น. สภาพคุณงามความดี.