ค้นเจอ 1,158 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ค่ากิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ล่อนแก่น

ก. สิ้นเนื้อประดาตัว (ใช้แก่การพนัน) เช่น กินก่อนล่อนแก่น.

หมากยับ

น. หมากที่เก็บไว้ทั้งเปลือกเพื่อไว้กินได้นาน ๆ.

อาน

ก. กิน, เซ่น, เช่น เครื่องอาน ว่า เครื่องกินหรือเครื่องเซ่น.

อุปกิณณะ

[-ปะกินนะ] ว. ปกคลุมไว้, ปิดบังอยู่. (ป.).

สินจ้าง

น. เงินค่าบำเหน็จตอบแทน; (กฎ) ค่าตอบแทนที่นายจ้างหรือผู้ว่าจ้างจ่ายให้แก่ลูกจ้างหรือผู้รับจ้าง.

แกล้ม

[แกฺล้ม] น. ของกินกับเหล้า, กับแกล้ม ก็ว่า. ว. ไปด้วยกัน, ควบคู่กันไป, แกมกัน, (ใช้แก่กิริยากิน) เช่น กินแกล้มเหล้า.

แล้ว เล่า,...แล้ว...เล่า,แล้ว ๆ เล่า ๆ

ว. ทำแล้วทำอีกอยู่นั่นเอง เช่น พูดแล้วพูดเล่า กินแล้วกินเล่า ทำแล้ว ๆ เล่า ๆ ไม่รู้จักเสร็จ.

หมาในรางหญ้า

(สำ) น. คนที่หวงแหนสิ่งที่ตนเองกินหรือใช้ไม่ได้ แต่ไม่ยอมให้คนอื่นกินหรือใช้, หมาหวงราง ก็ว่า.

หมาหวงราง

(สำ) น. คนที่หวงแหนสิ่งที่ตนเองกินหรือใช้ไม่ได้ แต่ไม่ยอมให้คนอื่นกินหรือใช้, หมาในรางหญ้า ก็ว่า.

เงินได้กำบัง

(เศรษฐ) น. รายรับในดุลการชำระเงินระหว่างประเทศอันเกิดจากค่าบริการต่าง ๆ การใช้จ่ายเงินของนักท่องเที่ยว ค่าประกันภัย เป็นต้น.

มหรรฆ,มหรรฆ-

[มะหักคะ-] ว. มีค่ามาก, มักใช้เป็นส่วนหน้าของสมาส เช่น มหรรฆภัณฑ์ คือ สิ่งของที่มีค่ามาก. (ส. มหารฺฆ; ป. มหคฺฆ).

มหัคฆ,มหัคฆ-

[มะหักคะ-] ว. มีค่ามาก, มักใช้เป็นส่วนหน้าของสมาส เช่น มหัคฆภัณฑ์ คือ สิ่งของที่มีค่ามาก. (ป. มหคฺฆ; ส. มหารฺฆ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ