ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ซากผี, ร่างคนที่ตายแล้ว. (ส. ศว; ป. ฉว).
น. ความตาย, ใช้กับผู้ตายที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตั้งแต่ชั้นประถมาภรณ์มงกุฎไทยขึ้นไป หรือทุติยจุลจอมเกล้า หรือทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ว่า ถึงแก่อนิจกรรม.
[กาละ-, กาน-] น. ความตาย เช่น ถึงซึ่งกาลกิริยา. (ป.).
ก. สิ้นใจ, ตาย; โดยปริยายหมายความว่า ยอด, มาก, เช่น สุดสวาทขาดใจ.
ว. เกือบ, ใกล้, เช่น จวนถึง จวนตาย จวนได้.
น. อันตรายต่อชีวิต, อันตรายถึงตาย. (ป., ส.).
(สำ) ก. ฆ่าให้ตายเพื่อให้หายแค้น.
น. เรียกไข่ที่ตัวตายในระหว่างฟักว่า ไข่ตายโคม.
ก. ตายมากมายเกลื่อนกลาดไปเหมือนถูกยาเบื่อ.
ก. แห้งตายไปเพราะแล้ง (ใช้แก่ข้าวกล้า).
ก. เตือนสติให้ระลึกถึงคุณพระในขณะใกล้จะตาย.
[มะตะ-] ก. ตายแล้ว. (ป.; ส. มฺฤต).