ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. หญ้าหรือต้นข้าวจำนวนมากที่เอามารวมกันเป็นมัดใหญ่ ๆ.
น. ไม้ที่ยื่นออกมาจากเครื่องสีข้าวสำหรับเอาขอสับ.
(ปาก) ก. ย่อย เช่น ข้าวยังไม่ทันเรียงเม็ดเลย ไปวิ่งเล่นแล้ว.
ก. นำข้าวไปให้ชาวนากินในเวลาทำนา.
ก. ใช้ปลายนิ้วขยุ้มข้าวใส่ปากตนเอง.
ว. กรรเอา, กลมกล่อม, เช่น สรวญเสียงกันเอาเอา มโนเทพรังรักษ์. (อนิรุทธ์).
น. ส่วนของพืชที่มีหน้าที่หายใจ คายนํ้า เก็บอาหาร สืบพันธุ์.
น. ปุ๋ยที่ได้จากมูลสัตว์และเศษซากพืชรองคอก.
[เพสัดชะพฺรึกสะสาด] น. วิทยาศาสตร์แขนงที่ว่าด้วยพืชที่ใช้เป็นยา.
น. รากที่แตกออกจากต้นหรือกิ่งของพืชบางชนิด เช่น กล้วยไม้ ไทร.
น. ชื่อพืชชนิดหนึ่ง เช่น กระเทียมหอมรำแย้ก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).
ก. ฟันลงไป; (ปาก) คำใช้แทนกริยาได้หลายอย่างแล้วแต่คำห้อมล้อม เช่น ฉะปาก หมายความว่า ต่อยปาก, ฉะข้าว หมายความว่า กินข้าว.