ผลการค้นหา

ขี้ช้าง* *ขี้ช้าง *ขี้ช้าง*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 484 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้ช้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระคน

(กลอน) น. ประโคน คือ สายรัดจากใต้สัปคับไปที่อกช้างหลังขาหน้าแล้วลอดมาบรรจบกัน โยงใต้ท้องช้างและที่หน้าขาหน้าไปจากสายชนักที่คอช้าง.

ประโคน

น. สายรัดจากใต้สัปคับไปที่อกช้าง หลังขาหน้า แล้วลอดมาบรรจบกันโยงใต้ท้องช้างและหน้าขาหน้าไปจากสายชนักที่คอช้าง, (กลอน) กระคน ก็ว่า.

เกี้ยวเกไล

น. วิธีนุ่งผ้าชนิดหนึ่งสำหรับขี่ช้าง.

ขลุมประเจียด

[ขฺลุม-] น. ชื่อช้างตระกูลหนึ่ง ในอัคนีพงศ์ ประเภทศุภลักษณ์.

จองคช

[-คด] น. ช้างที่ผูกเครื่องรบเข้าระวางทัพ.

ชกา

[ชะ-] (กลอน) น. นกสาลิกา. (กล่อมช้างของเก่า).

ช้างพลาย

น. ช้างตัวผู้; ชื่อดาวฤกษ์บุรพาษาฒ.

ดอม

ว. ด้วย เช่น พ่อแม่เป็นผู้ใหญ่จะไปดอม. (ขุนช้างขุนแผน).

ดุษฎีสังเวย

น. บทร้อยกรองที่แต่งเป็นฉันท์สำหรับกล่อมช้าง.

ทนดี

(แบบ) น. ช้าง. (ป. ทนฺตี; ส. ทนฺตินฺ ว่า สัตว์มีงา).

ทอดหญ้า

ก. วางหญ้าให้สัตว์เช่นช้างม้าเป็นต้นกิน.

นาคี

(กลอน) น. ช้าง เช่น ขี่ยาตรานาคี. (ตะเลงพ่าย).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด