ค้นเจอ 615 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กระบังลม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อัสสาสะ

(แบบ) น. ลมหายใจเข้า, คู่กับ ปัสสาสะ คือ ลมหายใจออก; การหายใจคล่อง; ความโปร่งใจ. (ป.).

กลางดิน

น. นอกที่มุงที่บัง เช่น นอนกลางดินกินกลางทราย.

กะแอ

น. เครื่องบังแดดมีคันปักดิน หมุนได้ตามต้องการ.

บรรณกุฎี

น. กระท่อมอันมุงบังด้วยใบไม้. (ส. ปรฺณ + กุฏิ).

บังมืด

ก. บังแสงสว่างทำให้มืดไป เช่น อย่ายืนบังมืด มองไม่เห็น.

แปรกขวางทาง

น. ไม้ขวางทางที่ยึดหัวท้ายทั้ง ๒ ด้านของแปรกบัง.

สลาตัน

[สะหฺลา-] น. เรียกลมที่พัดจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในปลายฤดูฝนว่า ลมสลาตัน, เรียกลมพายุที่มีกำลังแรงจัดทุกชนิด เช่น ไต้ฝุ่น ไซโคลน ว่า ลมสลาตัน, โดยปริยายใช้เป็นความเปรียบเทียบหมายถึงอาการที่ไป มา หรือเกิดขึ้นรวดเร็วอย่างลมสลาตัน เช่น เวลาเขาโกรธอย่างกับลมสลาตัน. (เทียบ ม. selatan ว่า ลมใต้).

ตด

ก. อาการที่ลมระบายออกทางทวารหนัก, ผายลม. น. ลมที่ออกจากทวารหนัก เช่น เหม็นตด.

ฟี่,ฟี้

ว. เสียงอย่างเสียงลมรั่วออกจากที่อัดลมไว้ เช่น เสียงปล่อยลมดังฟี้ นอนกรนฟี้.

จักรวาต

[-วาด] น. ลมบ้าหมู (ลมหมุน). (ส.).

ประลัยวาต

น. ชื่อศรที่แผลงให้เกิดลม.

ผายลม

ก. ปล่อยให้ลมออกทางรูก้น, ตด.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ