ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[บุหฺรุดสะทำ] น. คติสำหรับตัว.
[บุหฺรุดเพด] น. เพศชาย, คู่กับ สตรีเพศ.
(ปาก) ว. เก่าและทรุดโทรมมาก.
[บุดสะกอน] น. ดอกบัวสีนํ้าเงิน, บัว; ชื่อช้างตระกูลปทุมหัตถีในพรหมพงศ์. (ส. ปุษฺกร).
[บุดสะบะ-] น. ดอกไม้. (ส. ปุษฺป; ป. ปุปฺผ).
[บุดสะบก] น. มณฑปขนาดเล็กแต่ด้านข้างโปร่ง เป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์ในพระราชพิธี หรือประดิษฐานปูชนียวัตถุเช่นพระพุทธรูปเป็นต้น.
[บุดสะ-] (กลอน) น. ดอกไม้.
[-ราก] น. บุษราคัม, ทับทิม, บุษย์นํ้าทอง, พลอยสีเหลือง. (ส. ปุษฺปราค).
[-วัด] น. ฝนดอกไม้ (เช่นที่ตกพรูเมื่อวีรบุรุษกระทำการใหญ่หลวง). (ส. ปุษฺปวรฺษ).
[บุดสะ-] (กลอน) น. ดอกไม้, ดอกบัวเผื่อน.
ว. อันเต็มไปด้วยดอกไม้. (ส. ปุษฺปากร).