ค้นเจอ 364 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ดา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดาฬ

[ดาน] (โบ) น. กลอนประตู. (ดู ดาล ๑).

ดินดาน

น. ดินที่จับตัวแข็งเป็นชั้น โดยมากเป็นประเภทดินเหนียวเนื้อแน่นที่น้ำไหลผ่านไม่ได้ เกาะตัวแข็งอยู่ใต้ผิวดิน.

ดื่นดาษ

ว. เกลื่อนกลาด, มากหลาย, ดาษดื่น ก็ว่า.

ดูดอมดูดาย

ก. ละทิ้ง เช่น บมิควรดูดอมดูดาย. (สมุทรโฆษ).

ดูดาย

ก. เพิกเฉย, ไม่เอาใจใส่.

เดา

ก. คิดคาดเอาเองโดยไม่มีหลักหรือเหตุผล.

เดาสวด

ก. เดาไปอย่างไม่รู้อะไรเลย.

เดาสุ่ม

ก. เดาโดยนึกเอาเองอย่างสุ่มปลา.

เดาะ

ก. โยนสิ่งของขึ้นแล้วเอาไม้หรือมือตีรับให้กระท้อนขึ้น. ว. ร้าวจวนจะหัก เช่น ไม้คานเดาะ แขนเดาะ; เติมลงนิดหน่อยเพื่อให้คุณภาพเด่นขึ้น เช่น จืดไปเดาะเกลือลงไปหน่อย; (ปาก) โดยปริยายใช้เรียกผู้ที่กำลังจะดี แต่กลับมีข้อบกพร่องเสียกลางคัน, ใช้เป็นคำแทนกริยาหมายความว่า ทำแปลกกว่าธรรมดาสามัญ เช่น ร้อนจะตายเดาะเสื้อสักหลาดเข้าให้.

เดาะ

น. นม. (ข.).

เดาะ

ว. อาการเดินอย่างกระปรี้กระเปร่า เช่น เดินเดาะเลาะทางมา.

เดียรดาษ

[เดียระดาด] ว. เกลื่อนกลาด, เกลื่อน, ดื่นดาษ, ดาษเดียร ก็ใช้.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ