ค้นเจอ 470 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*คต,-คต*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศาศวัต

[สาดสะ-] ว. ยั่งยืน. (ส. ศาศฺวต; ป. สสฺสต).

ปณต

[ปะนด] ก. ประณต. (ป.; ส. ปฺรณต).

สมิต

[สะมิด] ก. ยิ้ม, เบิกบาน. (ส.; ป. สิต).

จังกวด

น. จะกวด. (พจน. ๒๔๙๓). (ข. ตฺรกวต).

ตฤตีย,ตฤตีย-,ตฤตียะ

[ตฺริตียะ-] (แบบ) ว. ที่ ๓. (ส.; ป. ตติย).

คชาภรณ์

น. เครื่องประดับช้าง. (ป. คช + อาภรณ).

กระพาก

น. ปลาตะพาก. (ประพาสไทรโยค). (ดู ตะพาก).

เถยเจตนา

น. เจตนาในทางเป็นขโมย, ความตั้งใจจะขโมย. (ป. เถยฺยเจตนา).

วิประโยค

[วิปฺระโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).

คะค้อย

(กลอน) ก. เดินไม่ขาดตอน, โบราณเขียนเป็น คค้อย ก็มี เช่น คค้อยไปซุ่มซ่อน ดูศึกผ่อนพลเดอร. (ตะเลงพ่าย).

มรรตยะ,มรรตัย,มัตตัย,มัตยะ

[มันตะยะ, มันไต, มัดไต, มัดตะยะ] น. ผู้ที่ต้องตาย, ได้แก่ พวกมนุษย์ และสัตว์ดิรัจฉาน, คู่กับ อมร ผู้ไม่ตาย คือ เทวดา. (ส. มรฺตฺย; ป. มจฺจ).

วิปโยค

[วิบปะโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ