ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก เชียร).
ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก ชีระ).
ว. ไม่เปรียว, ที่คุ้นกับคน, (ใช้แก่สัตว์).
ก. บังเกิดความโกรธถึงขนาด, ลุแก่โทสะ.
ก. ออกดอกเป็นเมล็ด (ใช้แก่ไม้ไผ่).
ก. ออกลูก (ใช้แก่สัตว์สี่เท้า).
(สำ) ว. แก่มากจนเคี้ยวของกินไม่ไหว.
(สำ) ก. จะให้อะไรแก่ผู้ที่เต็มใจรับอยู่แล้ว ไม่ควรถาม.
ก. แห้งตายไปเพราะแล้ง (ใช้แก่ข้าวกล้า).
น. ท้ายที่สูงโด่งขึ้นไป (ใช้แก่เรือ).
[พฺร่อย] ว. ครํ่าคร่า, แก่ครํ่า.
ว. คำพูดเอาใจ (ใช้แก่ผู้ชาย).