ผลการค้นหา

เสียขา* *เสียขา *เสียขา*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 772 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เสียขา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระจอก

ว. เขยก (ใช้แก่ขา). (ข. ขฺจก ว่า ขาพิการ); (ปาก) ไม่สำคัญ, เล็กน้อย, เช่น เรื่องกระจอก, ต่ำต้อย เช่น คนกระจอก.

เท้าสิงห์

น. เรียกขาโต๊ะหรือขาตู้ที่แกะเป็นรูปตีนสิงห์; ชื่อลายสลักทำเป็นรูปตีนสิงห์.

ขาเกวียน

(โบ) น. ลูกล้อเกวียน เช่น ขาเกวียนขาหนึ่ง. (อัยการเบ็ดเสร็จ).

ตัก

น. หน้าขาตอนเข่าถึงโคนขาในเวลานั่ง.

ท้องน่อง

น. ส่วนของขาเบื้องหลัง มีลักษณะโค้งนูน ด้านตรงกันข้ามกับหน้าแข้ง.

นั่งพับเพียบ

ก. นั่งพับขาทั้ง ๒ ข้าง ให้ปลายเท้าไปทางเดียวกัน.

แผ่หลา

(ปาก) ว. อาการที่นอนเหยียดแขนขาเต็มที่.

หน้าแข้ง

น. ส่วนหน้าของขา ใต้เข่าลงไปถึงข้อเท้า, แข้ง ก็ว่า.

หมูแฮม

น. ขาหลังของหมูแช่น้ำเกลือแล้วรมควัน, แฮม ก็ว่า.

ค่าป่วยการ

(กฎ) น. ค่าชดเชยการงานหรือเวลาที่เสียไป.

เงก

(ปาก) ว. เต็มที, แย่, เช่น คอยเสียเงก.

ซื้อรำคาญ

ก. เสียเงินตราหรือสิ่งของเป็นต้นเพื่อตัดความรำคาญ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด