ค้นเจอ 508 รายการ

ตีตนก่อนไข้

หมายถึง(สำ) ก. กังวลทุกข์ร้อนหรือหวาดกลัวในเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้น.

ทมะ

หมายถึง[ทะ-] (แบบ) น. การข่มใจ, การทรมาน, การฝึกตน; อาชญา, การปรับไหม. (ป., ส.).

รำพัน

หมายถึงก. พรํ่าพรรณนาตามอารมณ์ เช่น เขารำพันถึงความทุกข์ของตน แม่รำพันแต่ความดีของลูก.

รากสาดใหญ่

หมายถึงน. โรคติดเชื้อ Rickettsia มีอาการคล้ายไข้รากสาดน้อย แต่มักจะรุนแรงกว่า มีหลายชนิด ชนิดที่เป็นโรคระบาดเกิดจากเชื้อ Rickettsia prowaseki, เรียกโรคที่เกิดจากการติดเชื้อดังกล่าวนี้ว่า ไข้รากสาดใหญ่.

ทมก

หมายถึง[ทะมก, ทะมะกะ] (แบบ) น. ผู้ทรมาน, ผู้ฝึกตน. (ป.).

ผิดสำแดง,ผิดสำแลง

หมายถึงก. กินอาหารแสลงไข้ ทำให้โรคกำเริบ.

ไภษัชย์

หมายถึงน. เภสัช, ยาแก้โรค. (ส.; ป. เภสชฺช).

กลาก

หมายถึง[กฺลาก] น. ชื่อโรคผิวหนังอย่างหนึ่ง มีหลายชนิด เกิดจากเชื้อราขึ้นเป็นวง มีอาการคัน, ขี้กลาก ก็ว่า, (ราชา) โรคดวงเดือน.

ไส้เลื่อน

หมายถึงน. ชื่อโรคที่ลำไส้ลงมาตุงที่ถุงอัณฑะ.

หมอพัดโตนด

หมายถึง[-ตะโหฺนด] น. หมอรักษาโรคช้างในทางยา.

จุกผามม้ามย้อย

หมายถึงน. ชื่อโรคเกิดที่ม้ามทำให้ม้ามย้อยลงมา.

ตาน

หมายถึงน. ชื่อโรคชนิดหนึ่งมักเป็นแก่เด็ก ๆ.

 คำในภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ