ค้นเจอ 1,369 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หน้าร้อน,ช่วงฤดูร้อน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เหมันต,เหมันต-,เหมันต์

[เหมันตะ-] น. ฤดูหนาว ในคำว่า ฤดูเหมันต์, เหมันตฤดู ก็ว่า. (ป., ส.).

หน้าขมึงทึง,หน้าถมึงทึง

น. หน้าตาที่บูดบึ้งไม่ยิ้มแย้ม, หน้าตาน่ากลัว.

หน้าดำหน้าแดง

ว. อาการที่ใช้วาจาโต้เถียงกันเพราะมุ่งที่จะเอาชนะอีกฝ่ายหนึ่ง เช่น แม่ค้าเถียงกันหน้าดำหน้าแดง.

หน้าอินทร์หน้าพรหม

น. ผู้มีอำนาจ, ผู้ยิ่งใหญ่, เช่น เขาไม่กลัวหน้าอินทร์หน้าพรหมใด ๆ ทั้งนั้น.

ลูบตัว,ลูบเนื้อลูบตัว

ก. ก้มตัวลงและราดน้ำชำระร่างกายท่อนบน, วักน้ำลูบหน้าลูบแขนเป็นต้นเพื่อให้คลายร้อน.

ขะแข่น,ขะแข้น

(โบ; กลอน) ว. แข้น, แข็ง, เขียนเป็น ขแข่น ก็มี เช่น สองอ่อน โอ้อาดูร ร้อนแสงสูรย์ขแข่น. (ม. คำหลวง กุมาร), ร้อนขะแข้น. (ม. คำหลวง กุมาร).

ใบหน้า

น. เค้าหน้า, ดวงหน้า, รูปลักษณะของหน้า.

ฝีกาฬ

น. ฝีพิษร้ายที่ทำให้ปวดร้อน กระสับกระส่าย มีสีดำ เป็นแล้วมักตาย.

เย็นใจ

ก. สบายใจ, ไม่ยุ่งใจ, ไม่ต้องกังวลใจ, ไม่ร้อนใจ, เช่น เรื่องนี้เย็นใจได้ สำเร็จแน่.

สะลาบ

น. ผิวของพิมพ์หล่อพระที่แตกออกเป็นกาบเล็ก ๆ เมื่อความร้อนลดลงกะทันหัน.

หัวซุกหัวซุน

ว. อาการที่หลบหนีอย่างรีบร้อนโดยไม่หยุดยั้ง เช่น ผู้ร้ายหนีตำรวจหัวซุกหัวซุน.

ก้มหน้า

(สำ) ก. จำทน เช่น ต้องก้มหน้าทำตามประสายาก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ