ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ตาที่มองเห็นสีผิดไปจากสีที่เป็นจริง เนื่องจากประสาทตาที่รับรู้สีพิการหรือเจริญไม่เต็มที่.
ว. สีนํ้าตาล (ใช้แก่ผิวเนื้อ ๒ สี).
ว. สีม่วงแดงแก่ เรียกว่า สีเปลือกมังคุด.
ว. สีฝาง, สีแสดแก่. (ป.; ส. มญฺชิษฺ).
น. แสงที่ปรากฏบนขอบฟ้าทางทิศตะวันออก เมื่อเวลาจะรุ่งสว่าง เมื่อแรกเป็นสีขาว เรียกว่า แสงเงิน แล้วแปรเป็นสีแดง เรียกว่า แสงทอง.
น. สีสำหรับวาดเขียน.
น. แสง, รัศมี; สี.
ว. สีเขียวขี้ม้า.
ว. มีสีเหมือนทองแดง.
น. นํ้าลายของผู้ที่กำลังเคี้ยวหมาก มีสีแดง.
น. แก้วสีขาว.
ว. สีฟ้าคล้ำ.