ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. เสี่ยงเข้าพบทั้ง ๆ ที่รู้ว่าจะเป็นอันตราย.
ว. ยิ้ม, ยิ้มแย้ม. (ป.; ส. สฺมิต).
น. กลุ่มสีซึ่งสามารถผสมออกมาเป็นสีอื่น ๆ ได้ทุกสี มี ๕ สี คือ แดง เขียว (คราม) เหลือง ดำ ขาว เรียกว่า เบญจรงค์.
[นิสีทะนะ-] (แบบ) น. การนั่ง; ผ้ารองนั่งของภิกษุ. (ป.).
น. ตาที่มองเห็นสีผิดไปจากสีที่เป็นจริง เนื่องจากประสาทตาที่รับรู้สีพิการหรือเจริญไม่เต็มที่.
ว. สีนํ้าตาล (ใช้แก่ผิวเนื้อ ๒ สี).
ว. สีม่วงแดงแก่ เรียกว่า สีเปลือกมังคุด.
ว. สีฝาง, สีแสดแก่. (ป.; ส. มญฺชิษฺ).
น. สีสำหรับวาดเขียน.
น. แสง, รัศมี; สี.
ว. สีเขียวขี้ม้า.
ว. มีสีเหมือนทองแดง.