ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ทั้งสอง, ทั้งคู่. (ป., ส.).
[กฺรอกแกฺรก] ว. เสียงอย่างเสียงใบไม้แห้งกระทบกัน.
[กฺรอด] ว. เซียวลง เช่น ผอมกรอด; เสียงดังอย่างเสียงกัดฟัน.
(กลอน) ว. เสียงเช่นเสียงนกเล็ก ๆ ร้อง.
ว. เสียงดังอย่างเสียงฝนตกมาก ๆ แต่ตกไม่นาน.
ว. เสียงอย่างเสียงคนกระทำเมื่อเวลากินของเผ็ด.
ว. เสียงนํ้าหยด, เสียงร้องเรียกลูกสุนัข.
ว. เสียงดังอย่างของหนัก ๆ หล่น หรือเสียงทุบด้วยกำปั้น.
น. ความบันลือ; เสียงบันลือ, เสียงร้อง. (ป., ส.).
ว. เสียงดังแหลมอย่างเสียงช้างร้องเมื่อโกรธหรือตกใจ, แปร้นแปร๋ ก็ว่า.
[ผฺลับ] ว. เร็ว; เสียงอย่างเสียงสุนัขกินนํ้าข้าว.
น. เสียงเอื้อนหรือเสียงครวญในเวลาร้องเพลงเป็นต้น.