ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปันนะระสี] ว. ที่ ๑๕. (ป. ปณฺณรสี).
น. หม้อนํ้า, เต้านํ้า. (ป.; ส. ภฺฤงฺคาร).
(วรรณ) น. ผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่น.
น. จอมนักรบ, พระเจ้าแผ่นดิน. (ส. วีร + อินฺทฺร).
น. พ่อตา, พ่อผัว. (ส. ศฺวศุร; ป. สสฺสุร).
น. บริเวณที่แม่น้ำ ๓ สายมาบรรจบกัน.
น. หัว, เบื้องสูงสุดของหัว. (ป. สิร + อุตฺตม).
ก. กระจายเสียงทางวิทยุ, กระจายเสียงและแพร่ภาพทางโทรทัศน์.
น. วันอาทิตย์, สูรยวาร หรือ อาทิจจวาร ก็ว่า.
(สำ) น. คำติมักเป็นประโยชน์ทำให้ได้คิด, มักใช้เข้าคู่กับ หวานเป็นลม ว่า หวานเป็นลม ขมเป็นยา.
ก. ใช้สารเคมีใส่ลงในพื้นที่เป็นร่องระหว่างลวดลายในเครื่องเงิน แล้วใช้ความร้อนอบให้น้ำยาติดและให้พื้นเป็นสีดำ, ถม ถมดำ หรือ ลงถม ก็ว่า, เรียกเต็มว่า ถมยาดำ.
น. ยาที่จุดหรือทากันไม่ให้ยุงกัด.