ค้นหา "ศมะ" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 495 รายการ

[อุดมมะ-, อุดม-] น. การศึกษาในระดับสูงกว่ามัธยมศึกษา.

[มะนุดสะยะ-, มะนุด] น. สัตว์ที่รู้จักใช้เหตุผล, สัตว์ที่มีจิตใจสูง, คน. (ส.; ป. มนุสฺส).

[มะหัน, มะหันละกะ] น. ผู้ใหญ่, คนมีอายุมาก, คนแก่. ว. แก่, มีอายุมาก. (ป. มหลฺล, มหลฺลก).

[มะหิด, มะหิดสอน, มะหิสวน] น. ผู้เป็นใหญ่ยิ่ง, เลือนมาจาก มเหศวร หมายถึง พระศิวะ หรือ พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).

[กฺราบ] (โบ) ว. ตราบ เช่น กราบเท่ากัลปาวสาน. (พงศ. อยุธยา).

[ปาสะ, ปาด] (แบบ) น. บาศ, บ่วง. (ป.; ส. ปาศ).

[-ติมะ-] ว. ยกย่องเพื่อเป็นเกียรติยศ เช่น ปริญญากิตติมศักดิ์ สมาชิกกิตติมศักดิ์.

[ซอมมะ-] ว. ไม่โอ่โถง เช่น บ้านซอมซ่อ, ขะมุกขะมอม เช่น แต่งตัวซอมซ่อ.

[ตะมะ-] น. ความมืด, ความเศร้าหมอง, ความเขลา. (ป.; ส. ตมสฺ).

[โถมะนา-] (แบบ) น. การชมเชย. (ป. โถมน + อาการ).

[ทำมะรง] (ราชา) น. แหวน. (เทียบ ข. ทํรง่).

[ทุมะชาน] น. ควันพลุ่งขึ้น. (ป., ส. ธูมชาล).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ