ค้นเจอ 12,447 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ว.ด.ป."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อาสันนะ

ว. ใกล้, เกือบ. (ป., ส.).

อุภัย

ว. ทั้งสอง, ทั้งคู่. (ป., ส.).

ประสิทธิ,ประสิทธิ-,ประสิทธิ์

[ปฺระสิดทิ-, ปฺระสิด] น. ความสำเร็จ. ก. ทำให้สำเร็จ. (ส. ปฺรสิทฺธิ).

ประทุฐ

[ปฺระทุด] ว. ชั่ว, ร้าย. (ป. ปทุฏฺ).

นวปฎล

[นะวะปะดน] ว. นพปฎล, มีเพดาน ๙ ชั้น หมายความถึง เศวตฉัตร. (ป.).

หฤษฎ์

[หะริด] ว. น่าชื่นชม, ยินดี; สนุก, สบาย, ดีใจ. (ส. หฺฤษฺฏ; ป. หฏฺ).

อุบาทว์

ว. อัปรีย์, จัญไร, ไม่เป็นมงคล. (ป. อุปทฺทว; ส. อุปทฺรว).

ปรัตยูษ

[ปฺรัดตะยูด] (โบ; กลอน) ว. ปัจจูส, เช้ามืด, ใกล้รุ่ง. (ส. ปฺรตฺยูษ; ป. ปจฺจูส).

ตะโล้ดโป๊ด

น. ชื่อกลองสองหน้าชนิดหนึ่ง ยาวประมาณ ๗๘ เซนติเมตร ใช้ตีประกอบการฟ้อนและการเล่นพื้นเมืองทางภาคเหนือ, คู่กับ กลองแอว.

มหัณณพ

น. มหรรณพ. (ป. มหณฺณว; ส. มหรฺณว).

พวงมโหตร

[-มะโหด] น. พวงอุบะซึ่งห้อยประดับอยู่ที่คันดาลฉัตร ทำด้วยผ้าตาดทอง, ลูกมโหตร ก็ว่า.

ญาติเภท

[ยาติเพด] (แบบ) น. การแตกระหว่างญาติ. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ