ค้นเจอ 22,168 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วินเทจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จัตุร,จัตุร-

[จัดตุระ-] ว. สี่. (ส. จตุร; ป. จตุ).

จตุรงคเสนา

[จะตุรงคะ-] น. กองทัพมีกำลัง ๔ เหล่า คือ เหล่าช้าง เหล่ารถ เหล่าม้า เหล่าราบ, จตุรงคินีเสนา ก็ว่า. (ป., ส. จตุรงฺค + เสนา).

เขียม

(ปาก) ว. ประหยัด, กระเหม็ดกระแหม่. (จ.).

แฉโพย

ก. เปิดเผยข้อที่ปิดบังหรือความลับ. (จ.).

ถัว

ก. ทำให้มีส่วนเสมอกัน, เฉลี่ย. (จ.).

บ๊วย

(ปาก) ว. ที่สุดท้าย, ล้าหลังที่สุด. (จ.).

หอง

ก. ส่งให้สูงขึ้น, แต่งให้สูงขึ้น. (จ.).

วินัยปิฎก

[วิไนยะปิดก, วิไนปิดก] น. ชื่อปิฎก ๑ ในพระไตรปิฎก.

กระเกริก

(กลอน) ว. เสียงดังอึกทึก เช่น กระเกริ่นกระเกริกกฤษฎา. (อุเทน).

เทพบดี

[เทบบอดี] น. เจ้าแห่งเทวดา, พระอินทร์. (ส.).

จตุตถ,จตุตถ-,จตุตถี

[จะตุดถะ-, -ตุดถี] ว. ที่ ๔ เช่นจตุตถจุลจอมเกล้า จตุตถสุรทิน จตุตถีดิถี. (ป.).

เทวดา

[เทวะ-] น. พวกชาวสวรรค์ที่มีตาทิพย์ หูทิพย์ และกินอาหารทิพย์. (ป., ส. เทวตา).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ