ค้นเจอ 1,507 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ล้อเล่น,พูดเล่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กาฟักไข่

น. ชื่อการเล่นอย่างหนึ่ง ผู้เล่นหาไม้หรือของอื่นมาคนละชิ้นสมมุติเป็นไข่ มอบให้แก่ผู้ที่ถูกจับสลาก สมมุติเป็นกา ผู้เป็นการักษาสิ่งนั้นไว้ในวงเขตที่กำหนด ผู้เล่นนอกนั้นคอยลักไข่.

กงเกวียน

น. ล้อเกวียน.

เล่นหัว

ก. หยอกล้อกัน.

เป่ากบ

น. การเล่นของเด็กชนิดหนึ่ง โดยมีผู้เล่น ๒ คน ผลัดกันเป่ายางรัดของวงเล็ก ๆ ให้เกยทับยางของฝ่ายตรงข้าม.

กลับคำ

ก. พูดแล้วไม่เป็นตามพูด, ไม่ทำตามที่พูดไว้, พูดแล้วเปลี่ยนคำพูด.

คานขา

ก. แทนชั่วคราว เป็นการแก้ขัดในการเล่นไพ่เป็นต้น, ขัดขา หรือ คันขา ก็ว่า.

ง่วน

ว. เพลินทำเพลินเล่นอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง. (จ. หง่วน).

ชิงช่วง

ก. แย่ง. น. การเล่นชนิดหนึ่ง เอาลูกไม้หรือของที่ลอยทิ้งลงในนํ้าแล้วแย่งชิงกัน.

ตี่ป้าบ

น. ชื่อการเล่นตี่ชนิดหนึ่งใช้มือตบหลังเมื่อไล่ทัน.

เต้นกินรำกิน

ก. หากินด้วยการเล่นลิเก ละคร เป็นต้น (มักใช้ในเชิงดูถูก).

ไม้ลอย

น. ชื่อการเล่นมีหกคะเมนบนปลายไม้ในงานพิธีใหญ่.

ลักลอบ

ก. ลอบกระทำการบางอย่าง เช่น ลักลอบได้เสียกัน ลักลอบเข้าเมือง ลักลอบเล่นการพนัน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ