ค้นเจอ 675 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ระวิภา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หรณะ

[หะระนะ] น. การนำไป. (ป., ส.).

หลุมโจน

น. หลุมสำหรับลวงให้ปลากระโดดลงไป.

อนันตร,อนันตร-

[อะนันตะระ-] ว. ไม่มีระหว่าง, ติดต่อกันเรื่อยไป. (ป., ส.).

อรสุม

[ออระ-] น. ไอนํ้า. (ป. อุสุม).

อีสาน

น. พระศิวะหรือพระรุทระ.

สุร-

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

ปฏิกิริยา

น. การกระทำตอบสนอง; การกระทำต่อต้าน; ผลของการกระทำซึ่งเป็นเหตุให้เกิดกิริยาสะท้อนมาเป็นอีกอย่างหนึ่ง; (เคมี) การเกิดการเปลี่ยนแปลงทางเคมีของสาร. (ป. ปฏิ ว่า ตอบ, ทวน, กลับ + กิริยา ว่า การกระทำ). (อ. reaction).

ทรสองทรสุม

[ทอระสองทอระสุม] (กลอน) ก. ซ่องสุม, ประชุมกัน, เช่น ดูทรสองทรสุมผกา. (ม. คำหลวง มหาพน).

ประดิ,ประดิ-

ศัพท์นี้ใช้แทนคำว่า ปฏิ หรือ ประติ. (ดูคำที่มี ปฏิ หรือ ประติ นำหน้า).

มรณ,มรณ-,มรณ์,มรณะ

[มอระนะ-, มะระนะ-, มอน, มอระนะ] น. ความตาย, การตาย. (ป., ส.). ก. ตาย.

วีรกรรม

[วีระกำ] น. การกระทำที่ได้รับยกย่องว่าเป็นความกล้าหาญ, การกระทำของผู้กล้าหาญ.

โจร,โจร,โจร-

[โจน, โจระ-, โจนระ-] น. ผู้ร้ายที่ลักขโมยหรือปล้นสะดมทรัพย์สินผู้อื่นเป็นต้น. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ