ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. แป้งเป็นผงละเอียด ใช้ผัดหน้าหรือทาตัว.
ว. ใหญ่, โต. (ป. โอฬาริก; ส. เอาทาริก).
น. ยาอย่างเดียวกัน ถูกกับคนหนึ่ง แต่ไม่ถูกกับอีกคนหนึ่ง; (สำ) ของสิ่งเดียวกัน ถูกกับคนหนึ่ง แต่ไม่ถูกกับอีกคนหนึ่ง.
[อุปะสำปะทาเปก, อุบปะสำปะทาเปก] น. “ผู้เพ่งอุปสมบท” คือ นาคที่บรรพชาเป็นสามเณรแล้วและจะขอบวชเป็นภิกษุต่อไป. (ป. อุปสมฺปทาเปกฺข; ส. อุปสมฺปทาเปกฺษ).
[ยานะวิดทะยา, ยานนะวิดทะยา] น. ปรัชญาสาขาหนึ่งว่าด้วยกำเนิดลักษณะและความถูกต้องแห่งความรู้ ตลอดจนวิธีหาความรู้. (อ. epistemology).
[ปัดจะยา-] (แบบ) น. อาการที่เป็นเหตุต่อเนื่องกัน คือ ปฏิจจสมุปบาท. (ป. ปจฺจยาการ).
น. ชื่อเกลือชนิดหนึ่งในตำรายาไทย.
น. ยารักษาโรค. (ป. คิลาน + เภสชฺช).
น. ยางไม้สำหรับยาเรือเป็นต้น.
ก. แช่เครื่องยาไว้ในของเหลวมีเหล้าเป็นต้น.
ก. ตายมากมายเกลื่อนกลาดไปเหมือนถูกยาเบื่อ.