ค้นเจอ 839 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "มาตกรรม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปรอย ๆ

[ปฺรอย] ว. ที่ตกเป็นระยะ ๆ ไม่หนาเม็ด (ใช้แก่ฝนตก) เช่น ฝนตกปรอย ๆ.

กรร

[กัน] (โบ) ก. จับ เช่น กรกรรนฤบดี. (สมุทรโฆษ). (ข. กาน่ ว่า ถือ).

ขบไม่แตก

ก. คิดไม่ออก, แก้ไม่ตก, (ใช้แก่ปัญหา).

ลุแก่อำนาจ

ก. ตกอยู่ในอำนาจ, ใช้อำนาจ, เช่น ลุอำนาจโทสะ.

วิจยุต

[วิดจะยุด] ก. ตกไปแล้ว, หลุดไปแล้ว. (ส. วิจฺยุต).

วินิปาติก

น. ผู้ตกอยู่ในอบาย, ผู้ถูกทรมาน. (ป.).

ลุอำนาจ

ก. ตกอยู่ในอำนาจ, ใช้อำนาจ, เช่น ลุอำนาจโทสะ.

ระมาด

น. แรด. (ข. รมาส).

จตุรมุข

(กลอน) น. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.

จุลอุปรากร

น. ละครประเภทหนึ่ง มีดนตรีเป็นส่วนประกอบสำคัญ ดำเนินเรื่องด้วยการร้องเพลงผสมวงดุริยางค์คล้ายอุปรากรแต่มีบทสนทนา เนื้อเรื่องมีความร่าเริงขบขัน และมักจบลงด้วยความสุข. (อ. operetta).

ดุรค,ดุรคะ

[ดุรก, ดุระคะ] (แบบ) น. ม้า. (ป., ส. ตุรค ว่า สัตว์ไปเร็ว).

ทรนาว,ทระนาว

[ทอระ-] ว. ระนาว, มากมาย, เช่น พบโพหนึ่งในไพรสณฑ์ สาขานฤมล แลลำทรนาวสาวสาร. (สมุทรโฆษ), งั่วนาวทรนาวเนก กรูดฉุรเฉกจรุงธาร. (ม. คำหลวง จุลพน).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ