ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 521 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "มากเกินไป,เกินควร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อนรรฆ

[อะนัก] ว. หาค่ามิได้, เกินที่จะประมาณราคาได้. (ส. อนรฺฆ).

อำนรรฆ

[-นัก] (กลอน) ว. หาค่ามิได้, เกินที่จะประเมินราคาได้. (แผลงมาจาก อนรรฆ).

ทักขิไณยบุคคล

[-ไนยะ-] น. บุคคลผู้ควรรับทักษิณา. (ป.).

บานียะ

ว. ควรดื่ม, น่าดื่ม, ดื่มได้. (ป., ส. ปานีย).

ประมาทเลินเล่อ

ก. กระทำโดยปราศจากความระมัดระวังหรือละเลยในสิ่งที่ควรกระทำ.

ปานีย,ปานีย-,ปานียะ

[ปานียะ-] ว. ควรดื่ม, น่าดื่ม, ดื่มได้. (ป., ส.).

ปาหุไณย,ปาหุไณย-

[-ไนยะ-] (แบบ) ว. ที่ควรได้รับของต้อนรับแขก. (ป. ปาหุเณยฺย).

ภาพย์

(แบบ) ว. ภัพ, ดี, งาม, เหมาะ, ควร. (ส. ภวฺย).

โภช,โภชย์

[โพด] น. ของควรบริโภค. (ป. โภชฺช; ส. โภชฺย).

มฤคย์

[มะรึก] ว. สิ่งที่ควรติดตาม, สิ่งที่ต้องการ. (ส.).

อกรณีย์

[อะกะระนี, อะกอระนี] น. กิจที่ไม่ควรทำ. (ป.).

ล่วงเกิน

ก. แสดงอาการเกินสมควรต่อผู้อื่นโดยล่วงจารีตประเพณีหรือจรรยามารยาทด้วยการลวนลาม ดูหมิ่น สบประมาท เป็นต้น เช่น ไม่ควรล่วงเกินพ่อแม่ด้วยกิริยาวาจาที่ไม่สุภาพ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด