ค้นเจอ 810 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปลายเท้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หางกระหมวด,หางขมวด

[-กฺระหฺมวด, -ขะหฺมวด] ว. ที่มีหางกระหมวดปลาย ได้แก่หาง ฬ ฮ.

เหล็กหมาด

น. เหล็กปลายแหลม มีด้าม สำหรับไชวัตถุให้เป็นรู.

เปิบข้าว

ก. ใช้ปลายนิ้วขยุ้มข้าวใส่ปากตนเอง.

กำไล

น. ชื่อเครื่องประดับสำหรับสวมข้อมือหรือข้อเท้า ทำด้วยเงินหรือทองเป็นต้น, ราชาศัพท์เรียกกำไลมือว่า ทองพระกร กำไลเท้าว่า ทองพระบาท.

ขอช้าง

น. ขอเหล็กมีด้าม สำหรับสับช้าง, ขอช้างที่มีปลายโค้งใช้ในพิธีช้าง เรียกว่า ขอเกราะ, ขอช้างที่ปลายเป็นยอดปิ่น เรียกว่า ขอปิ่น.

ขวัดขวิด

[ขฺวัดขฺวิด] ก. กวัดไกว เช่น เท้ากวัดขวัดขวิดคือควัน. (ม. ฉันท์ มหาราช).

แข้ง

น. ส่วนหน้าของขา ใต้เข่าลงไปถึงข้อเท้า, หน้าแข้งก็ว่า, ราชาศัพท์ว่า พระชงฆ์.

ถีบกระดาน

ก. อาการที่นั่งบนกระดานแล้วเอาเท้าถีบเลนให้กระดานแล่นไป.

บทวลัญช์

[บดทะวะลัน] (แบบ) น. รอยเท้า. (ป. ปทวลญฺช).

ราน้ำ

ก. ต้านน้ำ เช่น เอาเท้าราน้ำ เอาไม้ราน้ำ.

เสียมือเสียตีน,เสียมือเสียเท้า

ก. สูญเสียมือและตีนไป, สูญเสียมือและเท้าไป, โดยปริยายหมายถึงเสียบุคคลที่รับใช้ใกล้ชิดหรือไว้วางใจไป เช่น เด็กคนนี้รับใช้ใกล้ชิดจนรู้ใจท่านสมภารมานาน ตายไปก็เท่ากับท่านเสียมือเสียตีนไป.

ตะโพก

น. ส่วนของร่างกายเบื้องหลังถัดบั้นเอวลงไป มีเนื้อเป็นกระพุ้งทั้ง ๒ ข้าง, กล้ามเนื้อส่วนบนที่นูนขึ้นของโคนขาสัตว์สองเท้าหรือโคนขาหลังของสัตว์สี่เท้า, สะโพก ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ