ค้นเจอ 6,203 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ประวีรา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สระ

[สะระ] น. เสียง. (ป.; ส. สฺวร).

อาหระ

[-หะระ] น. การนำมา; การถือเอา. (ป., ส.).

ปราชัย

[ปะราไช] น. ความพ่ายแพ้. ก. พ่ายแพ้. (ป.).

เปิดหมวกลา

ก. เลิกรา, ไม่ทำต่อไปอีกแล้ว.

กรวิก

[กะระ-, กอระ-] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๓ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุ. (ป.; ส. กรวีก). (ดู [[สัตบริภัณฑ์]], [[สัตภัณฑ์]]).

การวิก

[การะวิก] น. นกการเวก เช่น การวิกรวังวนกุณาล พเพรียกพร้องกระแสงใส. (สมุทรโฆษ). (ป. กรวีก; ส. กรวีก, กลวิงฺก).

ประเสบัน,ประเสบันอากง,ประเสบันอากง

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง. (ช.)

ทวิระ

[ทะวิ-] (แบบ) ว. สอง. (ส.).

อาดุระ,อาดูร

[-ดูน] ว. เดือดร้อน, ทนทุกขเวทนาทั้งกายและใจ, ในบทกลอนตัดใช้ว่า ดุร ก็มี. (ป., ส. อาตุร).

ปร,ปร-

[ปะระ-, ปอระ-] ว. อื่น, ใช้เป็นบทหน้าสมาส เช่น ปรปักษ์ ปรโลก. (ป.).

สมร,สมร,สมร-

[สะหฺมอน, สะหฺมอนระ-, สะหฺมอระ-] น. การรบ, การสงคราม. (ป., ส.).

กษีรารณพ

[กะสีราระนบ] น. ทะเลนํ้านม. (ส. กฺษีร + อรฺณว).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ