ผลการค้นหา

บริภาษณ์* *บริภาษณ์ *บริภาษณ์*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 486 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บริภาษณ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดุริยางคศาสตร์

[ดุริยางคะ-] น. วิชาว่าด้วยการบรรเลงเครื่องดุริยางค์.

ดุริยางคศิลป์

[ดุริยางคะ-] น. ศิลปะของการบรรเลงเครื่องดุริยางค์.

ทริทร

[ทะริด] (แบบ) ว. ยากจน, เข็ญใจ. (ส.; ป. ทลิทฺท).

นาคเกี้ยวกระหวัด,นาคบริพันธ์

[นากคะบอริพัน] น. ชื่อกลบทชนิดหนึ่ง.

บริภาษ

[บอริพาด] ก. กล่าวติเตียน, กล่าวโทษ, ด่าว่า. (ส. ปริภาษ).

บริยาย

[บอริยาย] ก. บรรยาย, สอน, แสดง, เล่าเรื่อง.

ปริตโตทก

[ปะริดโตทก] น. นํ้าพระปริตร, นํ้าพระพุทธมนต์. (ป.).

ปริโยสาน

[ปะริ-] น. ที่สุดลงโดยรอบ (หมายความว่า ที่สุดหรือจบลงอย่างบริบูรณ์แล้ว), จบ. (ป.).

ปริวิตก

[ปะริ-] ก. นึกเป็นทุกข์หนักใจ. (ป. ปริวิตกฺก ว่า การตรึกตรอง).

เสาหฤท

[-หะริด] น. เพื่อน, ผู้มีใจดี. (ส. เสาหฺฤท).

อาจริยวัตร

น. กิจที่ควรประพฤติต่ออาจารย์. (ป. อาจริยวตฺต).

ว่าบาป

แต่จะว่าไปแล้วก็..., ว่าไป, ทำเป็นเล่นไป มักใช้เพื่อ contrast กับประโยคก่อนหน้า

ก: ผู้ชายคนนั้นไม่หล่อเลยเนอะ ข: (ว่าบาป) แต่นางก็หุ่นดีอยู่เด้อ ว่าบาป ก: ป้าคนนี้อ้วนแล้วยังใส่ชุดรัดติ้วอีก ข: (ว่าบาป) เขาก็ไม่ได้อ้วนขนาดนั้น ว่าบาป

อ่านว่า ว่า-บาบ

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด