ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชื่อต้นไม้ใช้ทำยาได้. (พจน. ๒๔๙๓).
ก. ต้านทานฤทธิ์ยา (ใช้แก่เชื้อโรค เช่น แบคทีเรีย ไวรัส).
น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง ใช้ทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).
[ทาด-] ว. ที่กินยาระบายอ่อน ๆ ก็ถ่าย.
[เพสัดชะพฺรึกสะสาด] น. วิทยาศาสตร์แขนงที่ว่าด้วยพืชที่ใช้เป็นยา.
[มูนละ-] น. ชื่อยาแก้ลมซางชนิดหนึ่ง.
[รัดถะยา] น. ทางเดิน. (ส. รถฺยา; ป. รจฺฉา).
น. ต้นไม้ชนิดหนึ่งใช้ทำยาได้. (พจน. ๒๔๙๓).
[วะนิด, วะนิดชะยา] น. การค้าขาย. (ส.).
น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง ใช้ทำยาได้. (พจน. ๒๔๙๓).
ก. บรรจุ, ใส่; ใส่เข้าที่ให้แน่น เช่น ประจุดินปืน; เข้าประจำที่, เข้าประจำตำแหน่ง. น. เรียกยาที่ขับพิษถ่ายพิษว่า ยาประจุ.