ผลการค้นหา

ค้นเจอ 681 รายการ

ก. เจริญทางไมตรีโดยนำเครื่องบรรณาการไปมอบให้ เช่น แต่งทูตออกไปจิ้มก้อง. (พงศ. ร. ๓), (ปาก) โดยปริยายหมายถึงนำสิ่งของเป็นต้นไปกำนัลเพื่อเอาใจ.

[กฺราบ] (โบ) ว. ตราบ เช่น กราบเท่ากัลปาวสาน. (พงศ. อยุธยา).

[ปาสะ, ปาด] (แบบ) น. บาศ, บ่วง. (ป.; ส. ปาศ).

น. ยาที่ใช้ทาบรรเทาอาการขัดยอก หรือความเจ็บปวดเนื่องจากแมลงกัดต่อยเป็นต้น, ยาหม่อง ก็เรียก.

น. คำเรียกหัวหมื่นมหาดเล็ก เช่น เจ้าหมื่นไวยวรนาถ เรียกว่า พระนายไวยวรนาถ.

[-รบ] น. ความเคารพ, ความนับถือ. (ป. คารว).

[เดียน, เดียระ] (แบบ) น. ฝั่ง. (ป., ส. ตีร).

(กลอน) ก. รบ เช่น ซึ่งเจ้ามาต่อด้วยพ่อได้. (รามเกียรติ์ ร. ๑).

ก. ทำเสียงประกอบเพลงอย่างหนึ่ง. (รามเกียรติ์ ร. ๒).

[นะราทิบ] (แบบ) น. พระราชา. (นร + อธิป).

น. พระจันทร์. (ส.; ป. นิสากร).

[โปกขะระพัด] น. โบกขรพรรษ. (ป. โปกฺขรวสฺส).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ