ผลการค้นหา

ค้นเจอ 548 รายการ

ก. เผล็ด, ผลิ, เช่น พิเภทเพ็จผกากาญจน. (ม. คำหลวง จุลพน).

น. พืชที่มีอายุชั่วคราว เช่น พริก มะเขือ ถั่ว ข้าวโพด เรียกว่า พืชล้มลุก; เรียกตุ๊กตาชนิดหนึ่งเมื่อผลักล้มลงแล้วลุกขึ้นเองว่า ตุ๊กตาล้มลุก.

น. ข้าวชนิดที่ทำเพื่ออุทิศให้เปรตประเภทหนึ่งในพิธีสารท.

(ถิ่น-อีสาน) น. ข้าวที่ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ผู้ตาย.

น. ข้าวที่เก็บเกี่ยวใหม่ในปีนั้น ๆ; ชื่อหนึ่งของดอกชมนาด.

(ปาก) น. ข้าวลีบ เช่น ชาวนาคัดเอาขี้ลีบออก.

[ขะเหฺน็ด] น. ฟางที่ทำเป็นเชือกมัดฟ่อนข้าว, ขะเน็ด ก็ว่า.

น. ข้าว, อาหาร, (ใช้แก่พระสงฆ์). (ข. จงฺหาน่).

ก. เอาหม้อข้าวที่เช็ดนํ้าข้าวแล้วขึ้นตั้งไฟอ่อน ๆ เพื่อให้ระอุ.

น. ชื่อมาตราตวงข้าว ๒ บั้น เป็น ๑ เกวียน.

ก. ใช้ปลายนิ้วขยุ้มข้าวใส่ปากตนเอง.

น. แป้งขนมจีนที่ทำจากข้าวที่หมักไว้ก่อน, ตรงข้ามกับ แป้งสด.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ