ค้นหา "ก.ข.ว." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 16,728 รายการ

[สฺระหฺนุก] (กลอน) ว. สนุก.

[ขะจอน] ก. ฟุ้งไป. (ข. ขฺจร ว่า ฟุ้งไป แผลงเป็น กำจร ก็ได้; ป., ส. ข = อากาศ + จร = ไป).

ว. อ้วนกลมน่าเอ็นดู.

ก. โกนให้เป็นเขตเสมอ เช่น กันคิ้ว กันคอ กันหน้า. (ข. กาล่).

[คฺระวัก, คฺระวี] ก. กวัดแกว่ง. (ข. ครฺวาต่, ครฺวี).

[คฺระ-] ก. เคว้ง, แคว้ง, หมุนไป. (ข. คฺรแวง ว่า เหวี่ยง).

ก. เหยียบ. (ข. ชัน ว่า เหยียบ; ชาน่, ชํนาน่ ว่า คราว, สมัย).

[ชะเวง] (กลอน) ก. รุ่งเรือง, เลื่องลือ. (ข. เฌฺวง ว่า ปรีชารุ่งเรือง).

ก. เอาของใส่บาตรพระ. (เทียบ ข. ฎาก่ ว่า วางลง).

ก. คอยระวังรักษา, คอยประคับประคอง. (ข. ถฺนาก่ถฺนม).

[ปฺระเหด] ก. ประมาท. (ข. ปฺรแหส).

[ผะคม] ก. ไหว้, แผลงเป็น บังคม ก็ได้. (ข. บงฺคํ).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ