ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-วาด] น. ลมบ้าหมู (ลมหมุน). (ส.).
น. ชื่อศรที่แผลงให้เกิดลม.
ก. ปล่อยให้ลมออกทางรูก้น, ตด.
น. ลมตะโก้. (ดู ตะโก้ ๒).
น. ลม. (ป., ส. วาต).
[พัดสะตฺรา] (แบบ) น. สูบลม. (ส.).
ก. แล่นก้าวให้ใบเฉียงลม.
ว. ดังลั่น เช่น เสียงคลื่นลมอึงอล.
น. โรคติดต่อเฉียบพลันของระบบทางเดินหายใจ เกิดจากเชื้อไวรัส ผู้ป่วยมีไข้สูงมาก มีอาการหนาวสั่น ปวดกล้ามเนื้อและอ่อนเพลีย. (อ. influenza).
(สรีร) น. อวัยวะทำหน้าที่เกี่ยวกับการหายใจอยู่ภายในร่างกายของคนหรือสัตว์ที่มีกระดูกสันหลังเป็นส่วนมาก; ตัวสกาที่ข้ามเขตไปไม่ได้. ว. กลัวจนไม่กล้าทำอะไร.
ก. ดื่มนํ้าจากแหล่งที่ไม่เคยกินจนทำให้ไม่สบาย; ทำผิดจากคำปฏิญาณเมื่อดื่มน้ำสาบาน ทำให้ได้รับผลร้าย; อาการที่ปลาหายใจไม่สะดวกเมื่อปล่อยลงไปในแหล่งน้ำที่แปลกไป ในคำว่า ปลาผิดน้ำ.