ค้นเจอ 945 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "(เสียง)ใส, กังวาน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นาท

น. ความบันลือ; เสียงบันลือ, เสียงร้อง. (ป., ส.).

แปร๋,แปร๋แปร้น

ว. เสียงดังแหลมอย่างเสียงช้างร้องเมื่อโกรธหรือตกใจ, แปร้นแปร๋ ก็ว่า.

ผลับ

[ผฺลับ] ว. เร็ว; เสียงอย่างเสียงสุนัขกินนํ้าข้าว.

ลูกคอ

น. เสียงเอื้อนหรือเสียงครวญในเวลาร้องเพลงเป็นต้น.

ว้าก

ว. เสียงร้องดัง ๆ อย่างเสียงเด็กร้อง, หวาก ก็ว่า.

หวาก

ว. เสียงร้องดัง ๆ อย่างเสียงเด็กร้องไห้, ว้าก ก็ว่า.

อ้วก

ก. ราก, อาเจียน. ว. เสียงราก, เสียงอาเจียน.

อ๊อดแอ๊ด,อ๊อด ๆ แอ๊ด ๆ

ว. เสียงดังอย่างเสียงเปิดปิดประตูที่บานพับฝืดเป็นต้น.

ฟี่,ฟี้

ว. เสียงอย่างเสียงลมรั่วออกจากที่อัดลมไว้ เช่น เสียงปล่อยลมดังฟี้ นอนกรนฟี้.

วิรวะ,วิราวะ

[วิระ-] น. การร้อง, การเปล่งเสียง, การตะโกน; เสียงเกรียวกราว, เสียงเรียกร้อง. (ป., ส.).

โห่

อ. เสียงที่เปล่งออกมาดังเช่นนั้น เป็นเสียงนำเพื่อแสดงความพร้อมเพรียงในการรื่นเริงหรือการมงคลเป็นต้น. ก. ทำเสียงเช่นนั้น; โดยปริยายหมายความว่า เย้ยให้ โดยทำเสียงเช่นนั้น.

ข้น

ว. ลักษณะของเหลวที่มีการรวมตัวกันแน่นเข้า, ไม่ใส; มีน้อยลงไป, งวด.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ