ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ทาหะ] (แบบ) น. ความร้อน, ไฟ. (ป.).
น. ไฟ. (ส. ตโมไพรี ว่า ศัตรูของความมืด).
[-วะกะ] (แบบ) น. ไฟ. (ป., ส.).
ก. เผาทั้งเป็น เช่น ถูกย่างสดในกองไฟ.
ก. เป่าชุดให้ไฟลุก, ฮุด ก็ว่า.
[อะนน] น. ไฟ; พระอัคนี. (ส.).
[-รุด] น. ไฟร้ายกาจ, เพลิงกาฬ.
ก. เป่าชุดให้ไฟลุก, วุด ก็ว่า.
ก. เลี้ยงแล้วยังใช้ประโยชน์ได้บ้าง.
ก. ผิดไปจากรูปทรงเดิม, ผิดไปจากรูปทรงที่ถือว่างาม, เช่น เขาป่วยหนักมา ๓ เดือน ผอมมากจนเสียรูปเสียทรงหมด ตอนสาว ๆ ก็รูปร่างดี พอมีอายุมากขึ้น อ้วนเผละจนเสียรูปทรงหมด.
น. ด้ายหรือนุ่นเป็นต้นสำหรับเป็นเชื้อให้ไฟติดในเวลาตีหินเหล็กไฟเป็นต้น.
น. คนหรือสิ่งที่เป็นเหตุทำให้เกิดไฟไหม้; ผู้ที่จุดไฟเผาศพคนแรก.