ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ตก, ตกไป, มักใช้ประกอบหลังคำอื่น เช่น อสนีบาต = การตกแห่งสายฟ้า คือ ฟ้าผ่า, อุกกาบาต = การตกแห่งคบเพลิง คือ แสงสว่างที่ตกลงมาจากอากาศ. (ป. ปาต).
ก. ตกอยู่ในฐานะ, ตกอยู่ในภาวะ, เช่น ตกที่นั่งลำบาก ตกที่นั่งเสียเงิน.
ก. หยดลง. น. เม็ดฝนหรือนํ้าค้างเป็นต้นที่ไหลยืดหยดลง เช่น หยาดฝน หยาดน้ำค้าง หยาดเหงื่อ.
น. ฝนที่ตกเล็กน้อยประปรายในเดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม ซึ่งเป็นระยะที่มะม่วงออกช่อพอดี, ฝนชะลาน ก็เรียก.
[แคฺวก] ว. เสียงดังอย่างเสียงผ้าขาด.
ว. เสียงร้องเช่นนั้นอย่างเสียงอีเก้งร้อง.
ว. เสียงดังอย่างเสียงบีบแตร, แป๊น ก็ว่า.
ว. เสียงดังอย่างเสียงบีบแตร, แป๊ด ก็ว่า.
ว. เสียงหึ่ง ๆ อย่างเสียงผึ้ง.
[แหฺมะ] ว. เสียงดังอย่างเสียงน้ำหยด.
น. เสียง, เสียงร้อง. (ป., ส.).
ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงชักคันซอ.