ค้นเจอ 888 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เวลาช่วงบ่าย (PM)"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิกาลโภชน์

น. การกินอาหารในเวลาวิกาล คือ ผิดเวลา ซึ่งว่าตามพระวินัยกำหนดไว้ตั้งแต่เที่ยงแล้วไปจนถึงอรุณขึ้น. (ป.).

อายุ

น. เวลาที่ดำรงชีวิตอยู่, เวลาชั่วชีวิต, ช่วงเวลานับตั้งแต่เกิดหรือมีมาจนถึงเวลาที่กล่าวถึง, ระยะเวลาที่กำหนดไว้ เช่น อายุใบอนุญาต ยานี้หมดอายุแล้ว, ระยะเวลาที่กำหนดรู้ความยั่งยืนของสิ่งนั้น ๆ เช่น อายุของหิน. (ป.; ส. อายุสฺ หรือ อายุษฺ เมื่อนำหน้าบางคำ, แต่เมื่อนำหน้าอักษรตํ่ากับตัว ห เปลี่ยน สฺ เป็น รฺ เช่น อายุรเวท, แต่ถ้าใช้อย่างบาลีก็ไม่ต้องมี ส หรือ ร).

แกร่ว

[แกฺร่ว] ว. ทนรอหรือทนอยู่กับที่เป็นเวลานาน.

ขาดอายุ

ก. พ้นระยะเวลาที่กำหนดไว้ เช่น ใบขับขี่ขาดอายุ.

ค่าป่วยการ

(กฎ) น. ค่าชดเชยการงานหรือเวลาที่เสียไป.

งูบ

ก. ก้มหัวฟุบลงเมื่อเวลาง่วงนอนเป็นต้น.

เงื่อนเวลาเริ่มต้น

(กฎ) น. เงื่อนเวลาที่กำหนดไว้ให้นิติกรรมเป็นผล เมื่อถึงเวลาที่กำหนด.

ชั่วคราว

ว. ชั่วระยะเวลาไม่นาน, ไม่ประจำ, ไม่ตลอดไป.

ต่าน

ว. ชิดทางนอก (บอกควายเวลาไถนา).

ทันตา

ว. ทันที่ตาเห็นในปัจจุบัน, ในชาตินี้, ในเวลานั้น, ทันตาเห็น ก็ว่า.

ทูน

ว. ชิดทางใน (บอกควายในเวลาไถนา).

ปากขม

ว. อาการที่รู้สึกขมในปากเมื่อเวลาเป็นไข้.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ