ค้นเจอ 1,369 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หน้าร้อน,ช่วงฤดูร้อน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุษบาคม

น. ฤดูดอกไม้. (ส.).

พรรษากาล

น. ฤดูฝน. (ส.).

พรรษาคม

น. การเริ่มฤดูฝน. (ส.).

ใจร้อน

ว. มีใจไม่หนักแน่น ฉุนเฉียวง่าย; มีใจรีบร้อนอยากจะให้เสร็จเร็ว ๆ.

เถ้ารึง

น. กองเถ้าที่ไม่มีถ่านไฟ แต่ยังมีความร้อนระอุอยู่, เท่ารึง ก็ใช้.

นานาจิตตัง

ว. ต่างจิตต่างใจ, ต่างคนก็ต่างความคิดเช่นคนหนึ่งถูกกับอากาศเย็น แต่อีกคนหนึ่งถูกกับอากาศร้อน.

เบิกเรือ

ก. ถ่างเรือที่ขุดเป็นรูปร่างแล้วให้ปากผายออกโดยวิธีสุมไฟให้ร้อน.

ฟ้าร้อง

น. เสียงที่เกิดขึ้นเนื่องจากอากาศขยายตัวเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเพราะความร้อนที่เกิดจากฟ้าแลบ.

ภูเขาไฟ

น. ภูเขาที่เกิดขึ้นโดยการปะทุของหินหนืดร้อนแรงดันสูงใต้เปลือกโลก.

ละบอง

น. เม็ดตุ่ม ๆ เกิดตามผิวเนื้อด้วยพิษร้อนหรือพิษอักเสบ.

หมกไหม้

ว. ร้อนระอุ เช่น ตกนรกหมกไหม้, มีความทุกข์มาก เช่น หัวอกหมกไหม้.

ใฝ่ร้อนจะนอนเย็น ใฝ่เย็นจะดิ้นตาย

(สำ) ก. มุ่งหวังจะสบายต้องทำงาน ถ้าเกียจคร้านจะลำบากยากจน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ