ผลการค้นหา

ลูกสาว* *ลูกสาว *ลูกสาว*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 948 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ลูกสาว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กำด้น

น. ท้ายทอย, ส่วนที่คอกับศีรษะต่อกัน, เช่น เหมือนกดคอยอกำด้นลูกสาวศรี. (มณีพิชัย).

ลูกเลี้ยง

น. ลูกที่ติดพ่อหรือแม่มา; ลูกของคนอื่นซึ่งเอามาเลี้ยงต่างลูก, ลูกบุญธรรม ก็ว่า.

อก

ว. หก, (โบ) เรียกลูกหญิงคนที่ ๖ ว่า ลูกอก, คู่กับ ลูกชายคนที่ ๖ ว่า ลูกลก.

เอา

(โบ) น. เรียกลูกหญิงคนที่ ๙ ว่า ลูกเอา, คู่กับ ลูกชายคนที่ ๙ ว่า ลูกเจา. (กฎ.).

ในไส้

(ปาก) ว. เรียกลูกที่เกิดจากตนว่า ลูกในไส้.

ลูกบุญธรรม

น. ลูกของคนอื่นที่เอามาเลี้ยงเป็นลูกของตัว.

สูนุ

(แบบ) น. ลูก, ลูกเล็ก ๆ, เด็ก. (ป., ส.).

ขัดนัยน์ตา,ขัดลูกตา,ขัดลูกหูลูกตา

ก. ขัดตา.

กันย์

น. สาวรุ่น, สาวน้อย; ชื่อกลุ่มดาวรูปหญิงสาวเรียกว่า ราศีกันย์ เป็นราศีที่ ๕ ในจักรราศี.

วอแว

ก. รบกวน, เซ้าซี้, เช่น เขากำลังอารมณ์เสีย อย่าเข้าไปวอแว; เกาะแกะ เช่น อย่าไปวอแวลูกสาวเขา.

สู่ขอ

ก. เจรจาขอหญิงจากพ่อแม่หรือผู้ปกครองเพื่อการแต่งงาน เช่น เขาขอให้พ่อแม่ไปสู่ขอลูกสาวกำนัน.

วัยคะนอง

น. วัยหนุ่มสาวที่ชอบสนุกสนาน, วัยหนุ่มสาวที่กำลังฮึกห้าว.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด