ค้นเจอ 475 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ลมหวน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บ่มผิว

ก. ทำให้ผิวงามด้วยการอยู่ในที่ซึ่งไม่ถูกแดดถูกลมจนเกินไป.

เบญจภูต

น. ธาตุทั้ง ๕ คือ ดิน นํ้า ไฟ ลม อากาศ.

ปาดหาว

น. ลมที่พาใบเรือตลบขึ้นปลายเสา.

มรุต

น. เจ้าแห่งพายุ, เจ้าแห่งลม; เทวดาพวกหนึ่ง. (ส.).

มหาจักร

น. ชื่อยาไทยแก้ลมเพื่อซางโค.

เรอ

ก. อาการที่ลมในกระเพาะพุ่งออกทางปาก มักมีเสียงดังออกมาด้วย.

สั่ง

ก. ทำให้ลมดันนํ้ามูกออกจากจมูกโดยแรง ในคำว่า สั่งน้ำมูก.

อานาปาน,อานาปาน-,อานาปานะ

[-นะ-] น. ลมหายใจเข้าออก ในคำว่า อานาปานัสสติ. (ป., ส.).

ว่าว

น. เรียกลมที่พัดจากทิศเหนือไปทิศใต้ในตอนต้นฤดูหนาวว่า ลมว่าว, ลมเล่นว่าวเดี๋ยวนี้คือลมตะเภาซึ่งพัดจากทิศใต้ไปทิศเหนือในกลางฤดูร้อน.

กระหวัด

ก. ตวัด, วัดเข้ามาโดยเร็ว, รัดรึง; ย้อน เช่น เจ้าหวนคิดกระหวัดวน. (พากย์นางลอย).

มรสุม

[มอระสุม] น. คราว; คราวลม, คราวพายุ; ลมฝน; ชื่อพายุใหญ่ที่มีลมแรงและมีฝนตกหนัก, โดยปริยายหมายถึงความยุ่งยากเดือดร้อนที่เกิดในบางช่วงชีวิต เช่น มรสุมชีวิต. (เทียบอาหรับ mausim).

จุ๊บ

น. หลอดสำหรับรับของไหลเช่นลมหรือไอนํ้าเป็นต้นให้ผ่านเข้าไป. (อ. tube).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ