ค้นเจอ 835 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ภุชงคมะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อสังหาริม,อสังหาริม-,อสังหาริมะ

[อะสังหาริมะ-, อะสังหาริมมะ-] ว. ซึ่งนำเอาไปไม่ได้, เคลื่อนที่ไม่ได้. (ป.).

อุปริม,อุปริม-

[อุปะริมะ-, อุบปะริมะ-] ว. อยู่สูงสุด, เบื้องบนที่สุด. (ป.).

ลำประโดง

น. ลำน้ำขนาดเล็กที่ขุดจากลำน้ำขนาดใหญ่เพื่อชักน้ำเข้านาเข้าสวน, ลำกระโดง ก็ว่า.

จูบฝุ่น

(ปาก) ก. หกล้มหน้าควํ่า.

ชิณณะ

ว. แก่, เก่า, ครํ่าคร่า. (ป.).

ชิระ

ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).

ชีระ

(แบบ) ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).

เทวษ

[ทะเวด] น. การครํ่าครวญ, ความลำบาก. (ส.).

คมนาการ

[คะมะนากาน, คมมะนากาน] น. การไป, การถึง. (ป. คมน + อาการ).

มนุษยชาติ

[มะนุดสะยะ-, มะนุดสะ-] น. จำพวกคน, หมู่มนุษย์. (ส.).

มาตามหัยกา,มาตามหัยยิกา

[-มะไหยะกา, -มะไหยิกา] (ราชา) น. ย่าทวด, ยายทวด. (ป. มาตา + มหยฺยิกา).

กระมัง

ว. คำแสดงความไม่แน่ใจ, คำแสดงความคาดคะเน, (ใช้ไว้ท้ายประโยค) เช่น เป็นเช่นนี้กระมัง, ในบทกลอนใช้ว่า กระหมั่ง ก็มี.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ